Przepuszczalnosc skal
Jeśli dwa regiony geologiczne położone w jednakowym klimacie mają różną gęstość sieci rzecznej — zależy to od przepuszczalności. Na obszarach nieprzepuszczalnych większe jest zagęszczenie sieci rzecznej, ponieważ cały zasób wody deszczowej spływa po powierzchni, żłobiąc w niej rynny ściekowe. Na obszarach przepuszczalnych woda łatwo przesiąka i zbiera się w warstwie wodonośnej, zasilającej źródła i rzeki, ale nie tworzy licznych strug powierzchniowych, stąd zagęszczenie sieci jest małe. Sieć rzeczna, która powstała na wynurzonym z morza lądzie rozwija się na jego powierzchni i przekształca ją. Zdarza się w historii geologicznej, że w czasie wynurzania lądu morze ciągle cofa się, a rzeki przedłużają swój bieg w jego kierunku. Ale znane są też zdarzenia przeciwne: gdy ląd ulega uginaniu lub zapadaniu, a morze wkracza wówczas na wymodelowaną przez rzeki powierzchnię. I dziś na dnie Morza Północnego znaleźć można zatopione doliny rzek będące przedłużeniem Łaby, Wezery i Renu, a na dnie Morza Białego i Barentsa — przedłużenie Peczory i rzek sąsiednich. Powstawanie sieci rzecznej nie jest na powierzchni lądów procesem jednorazowym, ponieważ zasięg lądu i morza zmienia się w ciągu historii geologicznej.